A

Abal - Yabanı (vəhşi) qızıl gül.

Abbas - Tutqun, qaşqabaqlı? Ciddi.

Abcənnət - Cənnət suyu.

Abdul - Qul.

Abdulla - Allahın qulu.

Abhəyat - Yəyat suyu.

Abid - Ibadətlə məşğul olan adam.

Abiyə - Böyük, ulu.

Abidə - 1.İnanan, inanclı.. 2.Abidə, heykəl 3.Xatirə,yadigar.

Abir - Dad,ətir.

Abla - 1.Ecazkar formaları olan. 2.Böyük bacı.

Abuzər - ərəbcə abua-işıq, zər-ulduz = İşıqlı ulduz.

Adəm - Kainatın birinci peyğəmbəri.

Adil ( Adilə) - (Ər.) Ədalət, ağıllı. insaf, bərabər, ədalətli, vicdanlı.

Adibə - Tərbiyəli, mədəni, nəzakətli.

Adıgözəl - 1.Elm, sənət, doğruluq. 2.Adı gözəl olan.

Adnan - Xüsusi isim.

Afaq - 1.Hündür, uca 2.Üfüqlər, ərəbcə üfüq sözünün cəmi 3.Aləm, dünya.

Afət - 1. Eşq, məhəbbət, sevgili. 2.Bəla, bədbəxtçilik, fəlakət, müsibət, ziyan, zərər.

Afiq - Yalançı, iftiraçı, çox axmaq.

Afiyəddin -

Afiyət - Sağlamlıq, salamatlıq, sağlam olmaq.

Ağa - Ulu, ağa, ilkin, sahib.

Ağabacı - (Tür.) Böyük qardaş, dayı və başqa qohumların arvadlarına hörmət üçün verilən ad.

Ağabəy - Güclü, qüdrətli bəy - mənasında.

Ağadadaş - Kiçik qardaşın böyük qardaşa və ya gəlinin böyük qayına hörmət üçün verdiyi ad.

Ağadayı - Böyük dayıya hörmət üçün verilən ad.

Ağaəmi - Böyük əmiyə hörmət üçün verilən ad.

Ağalar - Ağa cəm halında.

Ağazər - Ağa və zər sözlərindən ibarət qondarma ad.

Ağarza - Ağa və Rza adlarından törənib.

Ağakərim - Ağa və Kərim adlarından törənib.

Ağasi - (Tür.) Cənab, sahib.

Ağasəf -

Ağasət -

Ağaxan - Ağa və xan adlarından törənib və ya "Qüdrətli xan".

Ağcaqız - Ağyanız qız.

3

Ağcan - (Tür.) Təmiz, dürüst kimsə.

Ağca - (Tür.) 1.Olduqca ağ, beyazca. 2.Köhnədən istifadə edilən kiçik gümüş pul, pul. 3.Təmiz, saf, yaxşı

niyyətli adam.

Ağçiçək - (Tür.) Ağ çiçək.

Ağdəmir - (Tür.) Dəmir kimi güclü və təmiz ürəkli.

Ağgül - (Tür.) Ağ gül.

Ağgün - (Tür.) Xoşbəxt, sevincli gün.

Ağnur - Ağ nur, ağ işıq.

Ahid - (Ər.) 1.Bir şeyin yerinə yetirilməsini əmr etmək. 2.Söz vermək. Əmr, təlimat, öhdələrinə, müqavilə,

öhdəlik..

Ahu - (Fars) 1.Ceyran, qaraca, Qəzali. 2.Gözəl, incə cazibədar qadın. 3.Gözləri ceyran gözünə bənzəyən

qadın. 4. Qardaş, dost.

Aidə - 1.Gəlir, mədaxil, 2.Ziyarət edən 3.Qayıdan 4.Mükafat. (yunanca "bülbül").

Ain - Göz, qiymətli.

Aini - Bahar, gül, mənbə.seçim.

Aişə - (Ər.) 1.Yaşayan, çıçəklənən, zənginlik və bolluq görən. Yaşayış. Aişə binti Əbu Bəkir.

Peyğəmbərimiz (s.ə.s) -ın kiçik xanımı. Möhtərəm analarımızın biri olan Aişə (r.a).

Akasya - (Yun.) Kiçik sıra yarpaqlı, kölgəli kiçik cinsləri bəzək üçün yetişdirilən paxlalılardan bir ağac.

Salxm ağacı da deyilir.

Akif - (Ər.) 1.Bir şeydə stabillik edən. 2.İbadət edən, ibadət məqsədi ilə mübarək bir yerə çəkilən.

3.Müqavimət göstərən. 4.Çalışqan, məqsədyönlü..

Akifə - (Ər.) 1.Bir şey üzərində əzmlə dayanan, təmkinli, qərarlı. 2.İbadət edən xanım.

Aqil - Ağıllı, dərrakəli.

Aqşin - (Tür.) 1.Az ağ, ağımsıl. 2.Dərisində, tükündən və gözlərində doğuşdan boya maddəsi olmadığı

üçün hər tərəfi ağ olan (insan, 3. Ağ tac. 4.Güclü, cəsarətli.

Alagöz - İri açıq-mavi gözlü.

Alagün - (Tür.) Yazda günəşın buluda girdiyi zamanki kölgəli hava.

Alan - (Tatar.) Rəhmdil.

Albina - (Latın) Ağ.

Alcan - (Tür.) Can alan gözəl. Can alan, cəsur, ürəkli.

Algün - (Fars.) 1.Ağlı alınmış. 2.Al rəngində, tünd və parlaq çəhrayı.

Algül - (Tür.) Qırmızı gül.

Alxan - Böyük xan

Alxaz - Xüsusi, üstün, misilsiz.

Alı - Albuxara, qurudulmuş Buxara gavalısı.

Alışan - Yanan, od tutan.

Alış - Alıcılıq.

Aliyə - (Ər.) Uca, yüksək, əzəmətli, bir şeyin ən yuxarısı, Cəmiyyətdə yüksək mövqe tutan.

4

Alim - Elmli, bilici, hər hansı bir elm sahəsində mütəxəssis olan adam.

Alımə - Hikmət sahibi.

Alqan - (Tür.) Qırmızı qan. Alqan bəy: Türk dənizçisi. Səlcuqluların suverenliyindəki İznikdəki Əbul-

Noyabrın donanma komandiri.

Allahverdi - Allahın verdiyi pay.

Almagül - (Tür.) Alma gülü.

Almaz - 1.Yaraşıqlı, gözəl. 2.Son dərəcə bərk, rəngsiz, şəffaf qiymətli daş.

Alpan - İgidlər, cəsurlar.

Alpay - (Tür.) Cəsur, igid adam.

Alsu - Gözəl, qəşəng.

Altaf - Yaxşılıq, nəzakət.

Altay - (Tür.) 1.Asiyada Qərbi Sibir ilə Monqolustanı ayıran dağlıq bölgə. 2.Altay dağlıq bölgəsində yaşayan

Türklərin ümumi adı. 3.Qızıl. 4.Uca dağ.

Altunay - (Tür.) Ayın sarı rənglii halı.

Altunər - (Tür.) Qiymətli kimsə.

Altun - Qızıl.

Altunc - (Tür.) 1.Mis ərintisi. 2.Kırmızı mis. 3.Qırmızı, al gözlü.

Alya - (Ər.) 1.Yüksək yer, yüksəklik. 2.Alicənab. 3.Göy, səma.

Amanulla - (Ər.) Allahın bağışlaması. Allahın qoruması.

Amal ( Amalə) - Ümid, arzu, istək.

Aman - Təhlükəsizlik, sülh.

Amani - Arzu.

Amca - 1.Əmi. 2.Layiqli cəmiyyət.

Amil - 1.Məmur, icraçı, işçi. 2.Tacir müvəkkili, agent. 3.Bir işə, sözə əməl edən. 4.Səbəb, faktor.

Amid - (Ər.) 1.Çox xəstə. 2.Eşq xəstəsi. 3.Əsas nöqtə. 4.Öndər, şef, komandir. 5.Xərrac alan.

6.Diyarbəkırın köhnə adı. Orta əsrlərdə İslam Türk dövlətlərində istifadə edilən bəzi ünvanlar və məmurluq

adları.

Amil - (Ər.) 1.Fail, edən, işləyən. 2.İslam dövlətlərində zəkat, vergi yığıcısı və ya qubernatorlar və dövlət

məmurlan.

Amin - 1.Qəbul olsun, arzun yerinə yetsin(duaların axırında oxunur. 2. Etibarlı, sadiq, vicdanlı.

Aminə - (Ər.) 1.Könülü əmin, ürəyində qorxu olmayan. 2.Sadiq, dürüst, etibarlı. - Peyğəmbərin (s.ə.s)

anasının adı.

Amir (Amirə) - (Ər.) 1.Xoşlandıran, şənləndirən. 2.Yenidənqurma olunmuş. 3.Dövlətə aid, idarə edən, əmr

edən, şahzadə. 4.Özünə bağlı vəzifəlilər bulunan.

Amilya - (Ər.) Zəhmətkeş.

Anan - Yada salan, xatırlayan.

Anac - (Ər.) Sevinc.

Anar - 1.Yada salar, xatırlar 2."ənar", yəni nar sözündəndir.

5

Anası - Onun anası.

Ancela (Ancelika) - Xəbərgətirən.

Anif - (Ər.) 1.Sərt, şiddətli. 2.Sərt. 3.Keçmişdə, çox yaxında, burunun ucu deyiləcək qədər yaxından keçən.

4.Bir az əvvəl, göstərilən, bəhs edilən.

Anisa (Aniza) - Gizli, yaxşı rəfiqə, yaxşı dost.

Aras - Yorğunluq, halsızlıq. * Heyranlıq.

Araş (Arəş) - Məna.

Araz - 1.İran və Azərbaycanı ayıran çayın adı. 2.İşarə, əlamət. 3.Təsadüf, rast gəlmə. 4.Hər hansı bir

cövhərin varlığı üçün zəruri olmayan xüsusiyyət. Məsələn: - Şəkərin ağ rəngi şəkərin varlığı üçün zəruri deyil.

Arəstə - (Fars) Süslənmiş, bəzənmiş.

Arəş - (Bax. Araş) Məna.

Aribə - Ağıllı, dərrakəli.

Aric - aromat, dad, şirin iy.

Arif - (Ər.) 1.Məşhur, çox tanınmış, mütearif. 2.Məlumat sahibi. Bilən, məlumatlı, mədəniyyət sahibi.

3.Sıbyan məktəbi müəllimi.

Arifə - (Ər.) Məlumat və mədəniyyət sahibi olan qadın. Oyanıq, incə ruhlu, lətif.

Aran - Təmkinli, soyuqqanlı.

Arif - Bilən, xəbərdar, qanan, başa düşən.

Ariz - 1.Sonradan əmələ gələn,əsli oımayan. 2.Şikayətçi. 3.Üz,yanaq. 4.Təsadüfi. 5.Zühür edən ortaya

çıxan.

Arizə - 1.Sonradan əmələ gəlmiş hal, nöqsan. 2.Əmələ gələn iıişik, əngəl, maneə. 3.Hadisə, qəza.

Arslan - Aslan.

Artur - Ayi kimi güclü

Aruz - Döyüşçü, igid, cəngavər

Arub - İstənilən (arzu olunan) ərə.

Arzu - Arzu, istək, bir şeyin olmasını ürəkdən istəmə.

Arzuman - İstək, şiddətli istək, arzu.

Asəf - (Ər.) Qayğıkeş, ehtiyatlı.

Asəh - (Türk) Sağlam.

Asif - 1.Sərt, şiddətlə əsən(külək). 2.Bağışlanma.

Asim - 1.Günahkar, təqsirkar. 2.Qoruyan, mühafizə edən.

Asiman - Səma,göy.

Asiya - Zəiflərə kömək edən və onları sağaldan.

Asiyə - (Ər.) Təsəlli verən, müalicə edən.

Aslan - 1.Hakimiyyət, əzəmət. 2.Zirək, qoçaq.

Asudə - (Fars.) 1. Rahatlamış, sakitliyə çatmış, kədər və çətinlikdən uzaq, pak. 2.Sakit, səssiz.

Asya - (Tür.) 1.Dünyadakı qitənin ən böyüyü. 2.(Yunan) Dirilmiş.

Aşqin - Vurulmuş (sevgi).

6

Atabala - Atanın balası, ata ilə oğlu, ya qızı.

Atabəy - (Tür.) 1.Ata və bəy sözlərindən törənib.2.Səlcuqlar dövlətində şahzadələrin tərbiyəsiylə vəzifəli

şəxs. 3.Lala. Dövlət idarəsində səlahiyyət daşıyan naiblərdən. Dövlət rəhbərliyində bir vəzifə.

Ataman - (Tür.) 1.Ata adam, prezident, lider. 2.Don kazaklarının öndərlərinə verilən ad.

Atilla - Türk, Fəth eden, ulu türk, atlı.

Atlas - (Ər.) Atlas, parça.

Ayaz - 1.Ağıllı, istedadlı. 2.Qışda buludsuz, aydın gecələrdə quru soyuq, saxta; ümumiyyətlə bərk soyuq

Aybala - (Tür.) "Ay" və "bala"- sözlərinqən quraşdirilmış ad.

Aybanu - (Tür.) Ay kimi qız.

Aybəniz - Ay camalli, gözəl.

Ayda - Xüsusi ad.

Aydan - (Ər. Tür.) 1.Cənnətdə ölümsüzlüyə qovuşan kimsə. 2.Mənfəət, aydan gələn.

Aydın - 1.İşıqlı,aylı, mahtab. 2.İşıqlı, nurlu, işıqsaçan, parlaq. 3.Buludsuz, aşıq, təmiz. 4.Bəlli məlum.

Ayca - (Tür.) Ay kimi gözəl, işıqlı, parlaq.

Aycan - (Tür.) Ay kimi parlaq gözəl və sevimli.

Aycahan - Cahanı işıqlandıran işıq. - Kişi və qadın adı olaraq istifadə edilir.

Ayca - (Tür.) Ayın yeni doğulduğu günlərdəki şəkli, yeni ay, hilal. 2.Məscid qübbələrinə və minarə

papaqlarına qoyulan aypara şəklindəki bəzək. 3.Ay qədər gözəl, işıqlı.

Ayçətin - (Tür.) Çətin, güc ay.

Aydan - (Tür.) Aya aidl olan. Ay kimi.

Aydəmir - (Tür.) "Ay" və "dəmir" sözünün vəhdəti.

Aydın - (Tür.) 1.Aylı gecə,mömin. 2.İşıqlıq, işıqlı, parlaq, işıqlı, ziyadar, münəvvər. 3.Açıq, müəyyən, ortada,

vazeh, aşkar, bahir. 4.Müqəddəs, uğurlu, mübarək, məsud. 5.Oxumuş, mədəni irəli fikirli, münəvvər.

Kılıçarslan xanımının adıdır. Kişi və qadın adı olaraq istifadə edilir.

Aygül - (Tür.) Ayın gülü.

Aygün - (Tür.) 1.Dəbdəbəli, ay və günəş qədər gözəl mənasında. 2.Gözəl, ismətli. "Ay"-la "Günəş"-in

birləşməsindən yaranan ad, ay və gün.

Aygül - (Ər.) Ay gülü.

Ayxan - (Tür) Ay sahibi, ay hakimi. Oğuz Qağan dastanına görə, Oğuzun altı oğlundan biri. Əfsanədə bəhs

edilən, Oğuzun işıqdan doğan arvadından olan 3 oğlundan biri. Ayxanın 4 oğlu 24 oğuz boyunun 4 ününü

meydana gətirir. Bunlar bozoqlu soyudur. Oğuz Qağan Dastanına görə, Oğuzun altı oğlundan birinin adıdır.

Ayxatun - (Tür.) Ay üzlü qadın. Ay və xatun sözlərindən birləşmiş ad.

Ayilkin - (Tür.) İlk uşaqlara qoyulan ad.

Aykac - (Tür.) 1.Söyləyən, danışan. 2.Ağıl verən. 3.Ozan, şair.

Ayka - (Tür.) Soylu, zadəgan, təmiz adam.

Ayla - (Tür.) 1.Ayın və günəşin ətrafında bəzi zamanlarda görülən halqa, ayla. ağ işıq. 2.Şəfəq, parıltı.

Aylın - Nur, işıq, parıltı.

Ayna - 1.Şəffaf, təmiz, işıqlı. 2.Güzgü.

7

Aynuddin - (Ər.) İmanın mahiyyəti.

Aynur - (Ər.) Ay, nur, İşıqlı ay və ya ayın işığı.

Ayparə - Ay parçası.

Aypara - Ayın nazik qövs şəklində olan dövrü, hilal, 1-2 günlük ay.

Ayrat - (Ər.) 1.Heyrət. 2.Əziz ,sevimli. 3.(Monqol) Meşə insanları.

Ayrəng - Müdrikliyi, anlayış.

Aysan - Ay kimi parlaq, ışıqlı, təmiz tanınmış adı olan.

Aysel - (Tür.) 1.Bol işıq saçan, ay. 2 Ayın ən parlaq zamanında doğulan. 3.Ay işığının seli, ay kimi parlaq,

gözəl.

Aysu (Aysunay) - (Tür.) Su kimi aydın ay. Ay və su sözundən ibarətdir.

Aysevən - (Tür.) Ay sevən kimsə.

Aysudə - (Tür.) Suda əks olunan ay.

Aysun (Aysunə) - (Tür.) Ay kimi işıltılı və gözəlsən mənasında.

Ayşan - (Tür.) Ay kimi şanlı, görkəmli, parlaq. - Kişi ve qadın adı olaraq istifadə edilir.

Ayşə - (Ər.) Yaşayan. Rahat yaşayan.

Ayşən - (Tür.) Şən ay, gülən ay.

Ayşənur - (Ar.) Nurlu, işıltılı həyat.

Ayşil (Ayşin) - (Tür.) Ay kimi ışıl-ışıl. - Ay və şil sözlərindən birləşmiş ad.

Ayşirin - (Tür.) Sevimli ay, ay kimi sevimli. Şirin.

Ayşulə - 1.Ay qığılcımı. 2.Ay işığı.

Aytac - (Tür.) Başa taxılan ay şəklində tac. Ay kimi parlaq, bərq vuran tac; Gözəl, Natiq.

Aytək - (Tür.) Ay kimi.

Aytəkin - (Tür.) Ay şahzadəsi, aya bənzər, ay kimi. ay prinsi.

Aytən - (Tür.) 1.Ay üzlü. 2.Bədəni ağ və parlaq olan. 3.Gözəl bədənli.

Azza - Gənc, gənc ceyran.

Azil - İncəlik,zəriflik.

Azilə, Asilə - Əsli nəcib olan, nəcib mənçəli.

Azimə (Asimə) - Müdafiəçi.

Azir, Atxir - Sevimli, ən sevimli.

Azad (Azadə) - 1.Asudə, sərbəst. 2.Rahat,əziyyətsiz. 3.Hürr, güvənli. 4.Cənubda ağac növü.

Azay - Şikayət deyinmə,gileylənmə, giley.

Azər - 1.Od, atəş. 2.Oda xidmət göstərən mələk.

Azəri - 1.Oda sitayiş edən, atəşpərəst. 2.Oda aid olan 3.azərbaycanlı,azərbaycanlılara aid.

Azərin - 1.Odlu alovlu. 2.Şöləli, şöləsi olan, qığılcım.

 

Milli.az