Anası təqribən on dəqiqə divar kağızlarının nə qədər bahalı olmağından, o kağızları almaq üçün nə qədər işləmək lazım gəlməyindən danışdı. Dəqiqələr keçir, ancaq qadının səsindəki əsəbilik keçmirdi. Üstəlik, əsəbi azalmaq əvəzinə get-gedə artırdı. Sonra ana oğlunun divarı yazdığı otağa getdi. Otağa girəndə gözləri yaşla doldu. Çünki divarda böyük hərflərlə Anamı çox sevirəm! sözləri yazılmışdı. Üstəlik, bu sözlər böyük bir ürəyin ortasında idi... Ana o gündən nə divar kağızını dəyişdirdi, nə də üzərindəki yazını sildi. Boş bir çərçivə tapıb yazının üzərinə qoydu. Hər dəfə otağa girəndə dayanıb fərəhlə bu yazını oxudu...
Vaxt keçdikcə gəlin narahat olmağa başladı.Hərəkətindən peşman olduğu üçün nə edəcəyini bilmirdi.Bir gün yenə Loğmanın yanına getdi.Artıq yeganə arzusu qayınanasıni ölümdən xilax etmək idi.Loğman göz yaşları ilə yalvaran gəlinə baxdı və qəhqəhə ilə gülməyə başladı:
-Mənim sənə verdiyim zəhər deyildi.Onun içində adi otlardan başqa bir şey yox idi.Əsl zəhər isə sənin ürəyində idi.Sən qayınananla xoş rəftar etdikcə o zəhər də əriyib getdi.İndi o zəhərin yerində sevgi var.
XƏBƏR LENTİ
- ŞƏRHLƏR