İnsan düşünməlidir.
Birlikdə düşünək.Yoxluqdan var olduq.Bir ana qarnından dünyaya göz açdıq.Rüzumuz həmən yanımıza ana südü olaraq göndərildi Sevgiylə bəsləndik,şəfqətlə böyüdük.Əgər ana şəfqəti,ata sevgisi olmasaydı balacalığımızla nə edərdik, necə dayanardıq.
Heç düşündünüzmü.
Dünyaya göz açan andan ətrafımız naz-nemətlə doludur.Günəş bizi isidir,su bizi təmizləyir,yeməklər qarnımızı doydurur,hava nəfəsimizi dəyişir.Və bütün bunlar zəhmətsiz və ödənişsiz olur.
Həyatı anlamağa bir ağıl ,dünyanı görməyə göz,səsləri eşidən qulaq ,iyiləri duyacaq burun olmasaydı nə oladı. Ya ağzımız,dişlərimiz,mədəmiz,ürəyimiz olmasaydı nə olardı.Bütün bunlarsız olmağı düşünmək belə dəhşətdir.Demək kainatı yaradan kimsə,insanı yaradan da Odur.Çünki ikisi də bir- birini tamamlayır.Bəs ömrü boyu bütün bunlardan istifadə edən bir insan bunun hesabını verməzmi?Bir udum hava,bir bardaq su,bir tikə çörək havayı olmazki.Necə olar ki.bir insan məzarda hesab vermədən yata bilər.
Bir adamın bir gözü ağrıyanda,sağlam gözün nə qədər bahalı olduğunu düşünür. Ya ürəyi,ya mədəsi, ya əli və ayaqları ağrısa nə qədər xərci olar.Bunu heç düşünürükmü? Bütün bunları bizə verən Allah sevdiklərimizlə birlikdə sonsuz bir həyatı paylaşmaq arzumuzu ürəyimizdə qoydumu?
Bir- birini sevən ana və balanı ayırdımı .Onların birlikdə olmasına göz yumdumu.
Bütün bunlar axirətin və cənnətin əbədi bərabərliyi deyilmi.
Hardan gəldik? Niyə gəldik? Hara gedirikvə kimə nə hesab verəcəyik?
Hər ağlı başında olan adam bunları düşünmək məcburiyyətindədir.
XƏBƏR LENTİ
- ŞƏRHLƏR