Otuz altı altı
Ay uşaqlar, işlərim
Yaman düşübdür tərsə.
Hazırlaşa bilmədim,
Düzü, sabahkı dərsə.
Barı xəstələnəydim,
Qalxaydı hərarətim.
Qurtaraydı canımı
Sabahkı dərsdən mənim.
Təlaşla, həyəcanla
Termometrə baxıram.
Hanı mənim qızdırmam?
Niyə azarlamıram?
Qarnım da heç ağrımır,
Sağlamam, nə bəladır?
Yenə də hərarətim
Otuz altı, altıdır.
Demək, səhər səkkizdə
Məktəbə getməliyəm.
Nahara qədər orda
Gör nələr etməliyəm.
Lövhə önündə susub
Pörtüb qızarmalıyam.
Heç nə bilmirəm axı,
Nədən danışmalıyam?
Yenə də hərarətim
Otuz altı, altıdır.
İsticə nəfəsimi
Mən ona üfləyirəm.
Şirin dillə yalvarıb
Yavaşca söyləyirəm:
- Əzizim, canım civə,
Yüksəl, yüksəl bir qədər.
Məktəbdən qalmaq üçün
Otuz yeddi bəs edər.
Ah, nə gözəl! Nəhayət!
Otuz yeddi və iki!
Sevincimdən o saat
Başım gicəlləndi ki.
- Xəstəsən, əziz balam?
- Hə, deyəsən, naxoşam.
- Onda tez bircə uzan,
Yerindən durmayasan.
İndi mən uzanmışam,
Yerim yorğan altıdır.
Əslində hərarətim
Otuz altı, altıdır.
S.Mixalkov
Tərcümə: G.Orucova
Qələm
Müəllimin qələmi
İnci düzdü vərəqdə.
Baxıb həmin qələmdən
Aldı o gün Şəfəq də.
Yenə də "kotan əkib",
O, dəftəri "dağladı".
Yağlıca "iki" alıb
Acığından ağladı.
Elə bilirdi ki, sehr
Qələmin felindədir.
Demirdi ki, bəs qələm
Gör kimin əlindədir.
Vəli Əhməd
Ağıllı qarışqa
Bala dovşana dedi anası:
- Gəl, kömək elə mənə, qadası!
Görürsən işim başımdan aşır.
Sən də buğdanı yuvaya daşı.
- Mən oynamağa gedirəm axı!
Deyib boz dovşan qaçdı aşağı.
Gördü yamacda kiçik qarışqa
Kələm daşıyır öz yuvasına.
Dedi: - Balaca, işləmə bunca!
Gəl, oynayaq biz yamac boyunca.
Qarışqa dedi: - Sonra oynaram,
Mənə bu işi tapşırıb anam.
Hikmət Ziya
XƏBƏR LENTİ
- ŞƏRHLƏR