Romen Qari Fransanın ən güclü qələmlərindən biri idi. "Çərpələnglər", "Qadının İşığı", "Yalan Roman", "Üfüqdə Verilmiş Sözüm Vardı" kimi 30 dan çox romanının bir qismini Emil Ajar adı ilə yazmışdı. Bununla da bütün dünyanı aldatmışdı. Bir yazıya yalnız bircə dəfə verilən Qonkur mükafatını iki dəfə almışdı. Bir dəfə Qari kimi, bir dəfə isə Ajar kimi. Bunu ancaq ölümündən əvvəl yazdığı məktubda "çox əyləndim" deyə etiraf etmişdi.

Cütlük bir-birini sevirdi və xoşbəxt idilər. Ancaq fikir ayrılıqları var idi. Cin puritan idi. Haqsızlıq və əzab qarşısında səlib yürüşünə çıxmış kimi davranırdı. Saysız-hesabsız it, pişiyə baxır, evini hippilərə, evsizlərə və dilənçilərə açır və bütün ruhu və bədəni ilə irqçiliklə mübarizə aparırdı. Əri isə onun bu idealizmini uşaqlıq hesab edirdi. Ağların qaralar qarşısındakı günahkarlığını onunla bölüşmək istəmirdi. Çarəsizcə deyirdi : "Kömək edə bilmədiyiniz, dəyişdirə bilmədiyiniz, tərk edə bilmədiyiniz bir qadını sevmək çox çətindi". Və 1969-cu ildə, tanışlıqlarından 12 il sonra ayrıldılar.

Başına gələn bu faciəli hadisə onu toparlanmağa qoymurdu. O hər il qızının doğum günündə intihar cəhdi edirdi. 1978-ci ildə Paris metrosunda qatarın altına atılmağa cəhd etdi. 1979-cu ilin sentyabr ayında isə şəhər kənarında bir maşında adyala bürünmüş cansız bədəni tapıldı. Yanında boş bir yuxu dərmanı qutusu və bir intihar məktubu var idi. Qaridən olan 17 yaşlı oğluna yazırdı: "Bağışla məni oğlum, Mən daha belə yaşaya bilmirəm. Məni bağışlayacağını bilirəm. Məni anlayacaq qədər ağıllı oğlansan"

Keçmiş həyat yoldaşı və oğlunun atası Romen Qari bu ölümdə özünü günahladırdı və bu ölümlə barışa bilmədi. Qısa müddət sonra 1980-ci ilin dekabrında ağzına dayadığı bir revolverin tətiyinə basdı və yaşamını sonlandırdı. Ölümündən beş gün əvvəl yazdığı və qəzetdə yayımladığı yazısında "məni pis tanımırsınız, məni heç tanımırsınız" yazmışdı.

Arzu Məmmədova