Bir İstanbul gecəsi,

                                     mən və sənsizlik.

          Ay, ulduzlar,

                                 tənhalıq və səssizlik.

Tək başına, yoxluğunla

Hey dalıram keçmişə,

                                  üşüyürəm.

Qəlbimdəki qıvılcımla isinirəm.

                                  Düşünürəm

               Başlanğıcı, sonumuzu.

Keçdiyimiz yolumuzu.

İlk görüş, ilk baxış

Qəlb səhrama ilk yağış

              Yağdıran da sən oldun.

O yağışın ardından ildırımlar

              Çaxdıran da sən oldun.

 

Hey düşündüm sənsənmi

Qəlbimdəki o qıfılın açarı ?

Görən təkcə mənəmmi

Belə eşqin düçarı ?

 

Soruşuram göyə, yerə

Soruşuram hər şeyə.

Sevgimi bu ?

Yoxsa xəfif bir qıvılcım ?

Yoxsa bir şam işığı ?

Uzaqlar küləyə bənzər.

                    Əsəcəkmi görəsən ?

Əsib ümidimi

                     kəsəcəkmi görəsən ?

Kiçik bir uğultuda

                     o şam işığı sönəcək ?

Yoxsa o qıvılcım

                         alovamı dönəcək ?

 

Yeni bir səhifə açdım,

                                 Cızma qara ömrümdə.

Təklik bezdirir məni

                                 Hər tək keçən günümdə.

 

Darıxırdım kim üçün ? Nə üçün ?

                                Bilmirdim niyə ?

Səni gördüyüm o an

                                məni böldü ikiyə.

 

Qəlbim çox istəyirdi,

                          ağlım qarşı çıxırdı.

İkisi bir birinə 

                          suallarla baxırdı.

 

Ey biçarə ürəyim, ey qapısı bağlım.

Sonunda sən də sevdin,

                           dəli kimi bağlandın.

Aldın onu içəri,

                           alovuyla dağlandın.

Bəs sənlə danışmışdıq,

                           razılığa gəlmişdik ? 

 

O möhürlü qapını

                          bir də açmayacaqdın.

 

Məni bu amansız

                            oda atmayacaqdın.

 

Sən seçimini etdin,

                                ağıla savaş açdın.

Məni onla tək qoyub,

                                 de görüm hara qaçdın ?

Gördüyüm, eşitdiyim,

                                  bəlkə də hiss etdiyim.

Hər şey bir ağızdan

                                  ağlımın lehinəydi.

Yenə qırıq ürəyim,

                                  məğlub boynunu əydi.

 

Könlüm uzaqlarda səndən nigaran

Aradakı dağlar, çaylar neyləsin ?

Qəlbimi qoparıb sənə yollaram

Sənə, səni necə sevdiyimi söyləsin.

 

Deyə bir bənd iki dodaq arasından,

                                   çıxmaq istərdi səssiz.

Artıq sevgi qalmayıb,

                                   ürək susur həvəssiz.

 

                Ürək artıq soyuyub, inam itib hər şeyə

                  Gözlər atıq o gözləri aramır.

 Duyğularım ucsuz, sonsuz bir tıxacdadır.

                    İndi artıq işıqfor da yaramır.

 

Ey başlamadan qəmli bitən məhəbbətim.

Üzgün üzgün gözdən itən məhəbbətim.

Yaralı bir quş tək ovucumda oturub

Ürkək ürkək hey üzümə baxırsan.

Yuxusuz gözündəki gücsüz gülüşlə

Sanki qəlb yarama məlhəm yaxırsan.

 

Üzülmə, bir gün gələr

                             sən də gülərsən.

Ürək qalib gələr,

                             sən də bilərsən.

                             

Bir sevgi xatirəsi yaşandı, bitdi.

Bu acı royaya səni qərq etdi.

Gəl çəkinmə, dərdini bölüş mənlə.

Hər şeyi unut getsin, səssizcə gülüş mənlə.

 

İstədim mahnı yazım, yada onun sözlərin

                                  Ya da sadəcə qəzəl.

Bir mən bilim, bir o bilsin, 

                                  ya da qoy qalsın özəl.

Ən yaxşısı şerdi deyib

                                 başladım hey yazmağa

İtmiş ilham pərimin

                                  tilsimini pozmağa.

 

Bir Bakı gecəsi,

                        mən və sənsizlik

Ay, ulduzlar,

                        tənhalıq və səssizlik 

 

Məkanlar dəyişsə də

                               heç təklik də dəyişmir.

Necə xoşbəxtsənsə, 

                               o xoşbəxtlik də dəyişmir.

 

Bir gün tapacaq bizi 

                                qafiyəsiz xoşbəxtlik.

Üzaq olsun könlümdən,  

                                 səviyyəsiz xoşbəxtlik.

 

          Artıq günəş çıxıbdır,mən isə hələ oyaq.

          Bəlkə bu şerə burada da son qoyaq ?

Ay günəş oldu, onla bitişdi

Bu son üç nöqtənin, vaxtı yetişdi...