18.12.2012-09:00

• Testlər

78 004

110

Nikaha daxil olma insan həyatında ən mühüm və yadda qalan mərhələdir. Gənclərə “Nikahın bağlanması haqqında” şəhadətnamə təqdim edilir. Hər iki ailənin və gənclərin razılığı ilə toy günü müəyyənləşdirilir. Nəhayət, qız “Vağzalı” oyun havasının sədaları altında gəlin köçür, yeni həyat başlanır.

Hər bir adam normal cinsi həyat sürmək üçün məhz ailədə imkan tapır. Bu, onun vəziyyətinə, ovqatına, hiss və duyğularına, işə, cəmiyyətə, qohum və qonşulara, ünsiyyətdə olduğu digər adamlara münasibətinə əsaslı təsir göstərir.

Ailə həyatının ilk illərində gənc ər və arvadın qarşısına çıxan çətinliklərdən biri uyğunlaşmaq dövrüdür. Ərin, arvadın maraqlarına, mənafelərinə, əyləncələrinə, xüsusiyyətlərinə və hətta qəribəliklərinə uyğunlaşmaq bəzən hövsələ, dözüm istəyir. Axı, onların hərəsi bir ailədə böyüyüb, tərbiyə almışlar. İnsanlara, hadisələrə, əşyalara, ümumiyyətlə, mikromühitə müxtəlif cür yanaşırlar. Hətta birini kədərləndirən, şadlandıran hadisə digərinə adi hal kimi görünür.

Psixoloqlar göstərirlər ki, nikahda iki “mən”in qarşılıqlı mübarizəsi və psixoloji uyğunlaşması on il müddətinə davam edə bilir. Ona görə də “Xasiyyətimiz tutmur”, “Yola getmirik” iddiaları ilə ərizə yazıb məhkəməyə müraciət etməkdə tələsmək heç kimə məsləhət görülmür.

Gənc ər-arvad bir-birilərinin təhsil və ixtisasının artırılması arzusuna da qayğı ilə yanaşmalıdır. Ər artıq ali təhsili başa vurmuşdur. Arvad isə təhsil almaq, ixtisasını artırmaq istəyir, hətta elmi işə qoşulmaq fikrindədir. Bəzən elə hallar olur ki, məsələn, nişanlı olarkən atası öz qızını oxutdurmaq istədiyindən toyu yubadır. Oğlan evi onları arxayın salır ki, evlənsinlər, qızı özləri oxudacaqlar. Yeni qurulmuş ailədə bu kimi məsələlər təzədən baş qaldırır. Arvadın təhsil almaq arzusu, bir yandan da gənc ailənin problemləri, məişət qayğıları.

Gənc ailədə, ola bilsin, ilk günlər müstəqil ailə həyatını təşkil etmək çətinlik törətsin. Belə vəziyyətdə bunlar gənc ər-arvadı darıxdırmamalı, hövsələdən çıxarmamalıdır. Başa düşməlidirlər ki, səbirsizlik, yerli-yersiz bir-birini acılamaq heç də mövcud vəziyyətdən çıxış yolu tapmaq deyildir. Bu, yalnız münasibətləri korlayar. Başlıca məsələ qarşılıqlı anlaşmadır. Ər-arvad bir-birinin marağına, zövqünə, adətlərinə hörmət etməli, şəxsi xüsusiyyətlərinə qarşı diqqətli olmalıdır. Çətinlik müvəqqətidir, qəlb inciyəndə onu ovundurmaq lazımdır, könül sındırmaq nəyə gərəkdir?

Nikahın ilk günlərində bir çox hallarda ər-arvad bu və ya  digər məsələnin həllində bir-birinə güzəştə getmək istəmirlər. “Mənlik” iddiası, özünütəsdiq, öz sözünü yeritmək hikkəsi buna mane olur. Onlar mübahisə edir, qışqırıq salır, əsəbləri gərginləşir, lakin nə kişi, nə də qadın (göz yaşı töksə də) özünü sındırmaq istəmir. “Mən də varam” mövqeyində durur. Halbuki, bir xoş söz, incə zarafat, həlim nəvaziş... əsəb gərginliyinin qarşısını alır.

1 0

[lang=az]Şikayət et[/lang] [lang=en]Complain[/lang] [lang=ru]Пожаловаться[/lang] [lang=tr]Şikayetçi ol[/lang]

mexbube