Bozdar 

Bozdar səs-küy salmağın

Xəstəsiydi, ölürdü.

Soldakından qorxurdu

Sağdakına hürürdü.

 Vaxtında gələn bozdar

"Bozdar, xoş gördük səni

Sən bizə çox lazımsan.

Hürənimiz çox idi,

Gəzirdik quyruq qısan."

 Bozdar yatmır

"Yenə yaman hirslidir

Görəsən nə xəbərdir!?"

"Bozdar belə hürəndə

Yaxından, karvan gedir!?"

 Stili dəyişən Bozdar

Çoxdandı ki, həyətdən

Bozdar qaçıb itmişdi.

Üzünə baxmırdılar.

Kənddən çıxıb, getmişdi.

 

Arabir yaxın gəlib

Gizlin-gizlin baxırdı.

Tək həyətə girməkdən

Çəkinirdi, qorxurdu.

 

Bir gün açdı gözünü.

Kənddə qalmaqal idi.

Ürəkləndi, sevindi.

Tezcə həyətə girdi.

 

Nə hökm ilə hürdüsə,

Boğuşma da kəsildi.

Alabaş da heyrətdən,

Qaçdı, küncə qısıldı.

 

Bir gözü Alabaşda.

Biri də həyətdəydi,

Yelləyib quyruğunu,

Hamını hədələdi!..

 26.12.2010 Brest

      Ayının dərsi

Düşdülər gen quyuya

Ayı, canavar, sığın.

Neçə gün əlləşdilər,

Axır düşdülər yorğun.

 

Canavar dedi: "Sığın,

Gör neçə gündür acıq.

Onsuz da öləcəksən,

Sonra dağıdacağıq,

Gəlsənə elə indi

Ayıyla səni yeyək

Tezcə qurtarsın canın

Bizdə kömək gözləyək."

 

Canavarın sözləri

Gizli işarə idi.

Ayı da donquldandı,

Sığın hərif deyildi.

 

Bir balaca düşündü:

"Razıyam, ay canavar

Amma ölüm qabağı

Sizdən bir xahişim var,

Gənclikdə quyruğuma

Babam bir söz yazdırıb.

Dünyamı dəyişəndə

Oxumağı hökm edib.

İstəmirəm kişinin

Vəsiyyəti pozulcun.

Oxuyun, mənə deyin

Yeyin, sizə nuş olsun!"

 

Ayı canavar ilə

Sevincək aldandılar.

Arxadan yaxınlaşıb

Yaxında dayandılar.

 

Sığın nə gücü vardı

Bir qoşa təpik çaldı.

Canavar bir daş kimi

Düşdü, yerində qaldı.

 

Ayı özünü söydü:

"Oxuya da bilmirsən

Zalım oğlu, nəfsindən,

Niyə təpik yeyirsən!?"

  21.12. 2010 Brest

Fermanın düz yanında

Tülkü cücəni tutdu.

O qədər sevindi ki,

Özünü də unutdu

 

İstehzayla çevirdi:

"Böyüyünə nə deyim,

Bir tikə ətin yoxdur,

Mən səni necə yeyim?"

 

Cücə də azca aşın

Duzu deyilmiş, demə:

"Tülkü lələ, inciyib,

Niyə batırsan qəmə

Dədəm maşallah yeyib

Yeriyə də bilməyir,

İstəyirsən, çağırım

İndi nahar eyləyir."

 

Nəfisi üstün gəldi,

Xoruzu arzuladı,

Qoydu barının üstə

Cücəni yola saldı.

 

Çıxdı damın üstünə

Cücə tülküdən qaçdı.

Körpə qanadlarını

Yellədi, geniş açdı.

 

"Tez ol, çağır dədəni

Gedirəm, vaxtım azdır."

"Ay tülkü, axı niyə

Ağlın belə dayazdır?

Bədbəxt oğlu, görmürsən

Fermada böyüyürəm,

Anamı tanımıram

Ha yandan gəlsin dədəm?"

15.12.2010 Brest

 

 Tülküyə vurğun toyuq

Niyə gec-gec gəlirsən!

Xoş gördük, tülkü qağaş!

Toyuq vurub çırtdığı,

Başladı oynamağa:

 

"Bircə şəkil bağışla,

Xəzinin vurğunuyam.

Gecələr qaçır yuxum,

Həsrətin yorğunuyam.

 

Ey qəlbimin atəşi!

Ürəyimi dəlirsən.

Gözlərim səni gəzir,

Məftununam, bilirsən!"

 

Canının qorxusundan,

Toyuq şairə döndü.

Bütün hini tərgidib,

Tülkü ilə öyündü.

03.12.2010 Brest 

 

 Haqsızlıqdır meşədə

Səhər girdi meşəyə,

Çeşməyini düzəldib,

Təpik vurdu dəvəyə

Məqsədini gizlədib!

 

Tez axtardı dələni

"Sabahın xeyir, desin"

İşə saldı dilini,

Dadlı bir fındıq yesin.

 

Təriflədi, əlac nə?

İnciyənlər axtardı.

Hey çığırdı "əsas nə!?

Yenə səbrim daraldı!

Bu meşədə qayda yox,

İncidirlər ayını,

Utanmırlar, işə bax,

Hey kəsirlər payını!"

 

Qarğa dedi sözünü,

Kirpi yudu üzünü,

"Haqsızlığa" dözməyb,

Caqqal sildi gözünü!

 

Yəqin ki, ürəyində

Bir arzuyla yaşayır

Unudanda arabir,

Hansı adı daşıyır!

 Xoruz çığırtması

Xoruz dərdi nəfəsini:

"İşi belə qoymayacam

Maraqlıdır qonşu hini,

Özgə dildə banlayacam".

 

Diqqət ilə hey dinlədi:

"Əsas odur səs salasan,

Çoxu qanmır, fərqi nədir,

Bircə durub susmayasan".

 

Çəpər üstə hey çığırdı,

Səhər-səhər, həm azanda...

Üç gün sonra çığırırdı,

Sahibinin qazanında.

İlham İdrisoğlu Brest 22.11.2010