Bakıda hava
USD 1.7000 AZN
EUR 1.9478 AZN
23 fevral 20:18Ayla Ayla Dalaka gəldi amma Sabriye yoxdu gören Sude nu udacag?! 23 fevral 20:18Ayla Ayla Surayyə canım Survivora baxıram,Özetdi.Sən də bax
39991

Hədiyyə saat

Hədiyyə saat

Bu gün bir işi görməkdə çətinlik çəkən birinə öz yardımımı təklif etdim. İnsanlar bir-birlərinə yardım etməyi unutduqlarından mənim bu təklifim ona təhqir kimi görünmüş olmalıdır ki, “mən uşağam, mənə kömək etmək istəyirsən?”, dedi. Məgər yardıma möhtac tək körpələrdir? Bəlkə də, dünyada yardıma möhtac olmayan elə körpələrdir. Çünki onlar necə yaşamağı, necə xoşbəxt olmağı böyüklərdən yaxşı bilirlər.

Ətraf təsirlərə baxmayaraq hər ötən gün özümü daha yaxşı və xoşbəxt hiss edirdim. Bu gün ilk dəfə tam əminliklə aynaya baxdım. Əvvəllər bunu etməyə ya qorxurdum, ya da tərifin verə bilmədiyim başqa bir hal olurdu. Təəccüblə tərəddüdün qarışdığı hisslərlə aynaya baxırdım. Özümü axtarırdım. Mən hardayam? Aynada görünən bu mənlərdən hansı əsl məndir? Nə vaxt aynaya baxanda özümü görəcəm? Özümlə tanış olacam? Bu gün o gün idi. Özümü aynada tapa bildim. Çünki qarşımda bir mən durmuşdu, özüm olan mən. Toxundum, həm aynaya, həm özümə mən idim, nəsə möhtəşəm bir kəşf etmiş kimi gülümsəyərək baxan, dəfələrcə özümə baxdım, bu hissi anlatmaq çox çətindir. Çünki aynada özümü görürdüm, kor aynada ilk dəfə özünə necə baxırdısa, mən də elə baxırdım. Heyrətlə, təəccüblə və ən əsası sevinərək. 

Hədiyyə saat

Artıq əvvəlki kimi yalnızlıqdan qorxmurdum. Hər fikirə daldığımda, getdiyim hər yerdə  özümü tək hiss edərdim. Bu insanlar hardadı? Niyə görünmürlər? Bəs mən niyə təkəm? Artıq bu sualları özümə vermirəm. Çünki insanlar məni görməsə də, mən onları görürəm. Mənim üçün kimin məni necə görməsi, mənim haqqımda olan düşüncəsi önəmli deyildi, mənim onları görməyim və onlar haqqında nə düşündüyüm önəmli idi. Bu düşüncələrlə də, artıq özümü yalnız hiss etmirdim.

Keçən hər gün mənə yeni bir ümid, yeni bir həvəs gətirirdi. Bu günün payına hansı düşəcək? Həyacanla və səbirsizliklə gözləyirdim. Əslində bu gün digər günlərdən önəlmli idi. Axı bu gün mən doğulmuşdum. Heç vaxt alacağım hədiyyələr haqqında bir göndərməm olmayıb. Kim nə alsa, sevinərək qəbul etmişəm, bu gündə nə alacağım önəmli deyildi, nə verəcəkləri önəmli idi. İlk baxışdan eyni fikir kimi görünür. Amma məni düşünərək mənə laiq gördüklərini mənə maraqlı idi. 

Hədiyyə saat

Bir dostum mənə divar saat alıb, amma batareyası yoxdur. Batareya almağıda mənim öhdəmə buraxıb. Bunu bilərək və istəyərək, hər hansı bir mənanı verərək aldığını düşünmürəm, çünki bilirəm, büdcəsinə bu uyğun olub. Lakin mən buna başqa məna verdim. Doğurdanda zaman mənim üçün durub, bu vaxta qədər yaşamırdım, indi də yaşadığım sayılmaz, amma nəfəs almağa başlamışam. Saatı evə gətirdim. Evdəkilər təklif etdilər ki, batareya taxıb otağının divarından as, onların dediyi kimi etdim. Saatı divara vurdum, amma batareyasız. Nə vaxt yaşamağa başlasam, o saatı da işlək vəziyyətə gətirəcəm.

Saat işləyib zamanın keçdiyini kimə görsədəcək? Mənəmi? Mən dedim axı, mən yaşamıram.

Ölmüş birinin gündəliyi: bu gün doğum günüm idi.

 

 

 

Səslərin sayı: 4
14
1656
loading...
Şərhlər
Offline
nigar dadasova
cok gozel hekayedir
31 oktyabr 2015 12:45
Offline
Aida M-ova
Fatma xanım,
Yaxşı olar inşəAllah
10 sentyabr 2015 22:16
Offline
Fatma xanım
Nə vaxt yaşamağa başlasam, o saatı da işlək vəziyyətə gətirəcəm.Çalış tezliklə başla yaşamağa
10 sentyabr 2015 21:43
imza: Şükr etməyəndən sonra dünyaları yesən nə faydası.

Qadin.Net - Xəbər göndərilməsi qaydaları
http://www.youtube.com/watch?v=Ly-9VN5Ye_8
Offline
Aida M-ova
Xəyalə Murad,
İnşəAllah davam edər.
10 sentyabr 2015 10:04
Offline
Xəyalə Murad
Mütləq davam et, Aida. Toxunduğun mövzular çox dərindi.
10 sentyabr 2015 01:17
imza: Bu daş əvvəldən belə DAŞ deyildi...Yumşaq torpaq idi...Yağış amansızca yağıb onu palçığa döndərdi...Külək deyinə-deyinə əsdi, üst-başını qurutdu...Günəş də quru olduğunu görüb onu yandırmağa cəhd etdi və yandırdı...Bu prosses illərlə təkrarlandı, təkrarlandı...O yumşaq torpaq bu üçlüyün zülümlərindən qurtulmaq üçün çarəsiz qalıb DAŞLAŞMAĞA qərar verdi. Və DAŞA döndü. İndi ona nə yağış, nə külək, nə də günəş təsir edə bilir...
PS. Gəlin bir-birimizi DAŞLAŞDIRMAYAQ!
Offline
Aida M-ova
איסון ממדוב.,
Son bölümlərdə aydınlıq gələcək.
P.S Aida sənin bu yazın içimdə olan şairəlik hissini yenidən canlandırı deyəsən).

Şeir yazmaq istəyirsən ? Yaz göndər. Sevə-sevə oxuyarıq
9 sentyabr 2015 18:32
Offline
Aysel İ.
İnsanlar bir-birlərinə yardım etməyi unutduqlarından mənim bu təklifim ona təhqir kimi görünmüş olmalıdır ki, “mən uşağam, mənə kömək etmək istəyirsən?”, dedi.

Hər kəsin zaman-zaman köməyə ehtiyacı var. Bəzən ağır daşı yerdən qaldırmağa, bəzən maddi. bəzən mənəvi. Çox zaman düşünürük ki, varlı insanların heç nəyə ehtiyacı yoxdur. Onların ən sadə şeyə səmimi gülüşə, səmimi sadiq dosta, sevgi dolu ailəyə çox ehtiyacı olur.
Çünki insanlar məni görməsə də, mən onları görürəm. Mənim üçün kimin məni necə görməsi, mənim haqqımda olan düşüncəsi önəmli deyildi, mənim onları görməyim və onlar haqqında nə düşündüyüm önəmli idi.

Əslində belə olmalıdır. Kim nə deyər deyə düşünüb həyatını, xəyallarını, arzularını puç edən insanlar çoxdur təəssüf ki.
P.S Aida sənin bu yazın içimdə olan şairəlik hissini yenidən canlandırı deyəsən).
9 sentyabr 2015 18:02
imza: Yalnız acizlər boyun əyib unudurlar, güclülər isə o yana-bu yana qaçır, qadir taleyi qeyri-bərabər döyüşə çağırırlar.
Offline
איסון ממדוב.
AMMA BU XANIM INDI NIYE YASAMIR YANI NIYE DUNYADAN KOCDUYUNU ANLAYA BILMEDIM
9 sentyabr 2015 16:34
imza: Mutsuzum diye bahane arama.
Rabbim o kadar cox guzellik vermiski,
KALP GOZUNU ARALA
Offline
Iceberg
Kaş bütün dayanmış zamanlar hərəkətə gəlsin...
9 sentyabr 2015 15:24
imza: shafaabdulla.blogspot.com
Offline
Ellada Babayeva
Yeri gəlmişkən birinci yazı hansı idi?

O, biri yazın xəstəliyin aşkarlanması.
9 sentyabr 2015 14:00
imza: Hiss və ağıl həyat gəmisinin yelkəni və sükanı kimidir; biri hərəkətə gətirir, o biri istiqamətləndirir.
Cübran.
Offline
Aida M-ova
Gündəlik oxumaq yazmaqdan çətin imiş..

Məncədə yazan yazır, ona adi gələn şeylər başqalarına qeyri-adi görünə bilər. Yeri gəlmişkən birinci yazı hansı idi?
Mən deyəsən geri qayıdıram,çünki məndə bunun əksi gedir.Və dərd ordadı ki,özümlə bacarmıram.

Qayıtmarsan hər kəsdə get-gəllər olur.
Aida, bu əslində daxili varlıqla görüşdür, gündəlikdəki qəhrəman o hər kəsə qismət olmayan görüşü yaşayıb, sadəcə fərqində deyil bəlkə də yeni şüur mərhələsinə addım atdığının, sevinc hissi məhz ona işarədir.

Doğrudur hər kəsə nəsib olmur, bəlkədə fərqində deyil ya fərqindədir, hər iki halda o, sevinclidir. Çünki əvvəllər yaşamadığı bir hissi yaşayır.
9 sentyabr 2015 13:31
Offline
Ceylan Mumoğlu
Çünki aynada özümü görürdüm, kor aynada ilk dəfə özünə necə baxırdısa, mən də elə baxırdım. Heyrətlə, təəccüblə və ən əsası sevinərək.

Aida, bu əslində daxili varlıqla görüşdür, gündəlikdəki qəhrəman o hər kəsə qismət olmayan görüşü yaşayıb, sadəcə fərqində deyil bəlkə də yeni şüur mərhələsinə addım atdığının, sevinc hissi məhz ona işarədir.
9 sentyabr 2015 13:06
Offline
●♥ Səma ♥●
Bəs mən niyə təkəm? Artıq bu sualları özümə vermirəm. Çünki insanlar məni görməsə də, mən onları görürəm.
Mən deyəsən geri qayıdıram,çünki məndə bunun əksi gedir.Və dərd ordadı ki,özümlə bacarmıram.
9 sentyabr 2015 12:50
imza: Qırılmış bir qadın elə susar ki,sükutundan kar olarsan....
Offline
Ellada Babayeva
İkinci yazındıkı oxuduqdan sonra donub qalıram. Uşaqlıqlığım yadıma düşdü. Bibim gündəlik yazırdı indidə dediyinə görə yazır hər nə olurdu ilk gündəliyinə qeyd edirdi. O, vaxt maraqlı gələrdi gündəliyində nə yazıb. Amma sənin bu yazını oxuyandan sonra içimdə qəribə hiss yarandı. Gündəlik oxumaq yazmaqdan çətin imiş..
9 sentyabr 2015 12:38
imza: Hiss və ağıl həyat gəmisinin yelkəni və sükanı kimidir; biri hərəkətə gətirir, o biri istiqamətləndirir.
Cübran.
Adıniız:*
E-Mail:
ıifrə: *
Son şərhlər
loading...
Son yazılar
Kitabxana ...
Tez-tez gedirem
Vaxtım yoxdur
Artıq tarixə qovuşub!
İnternet sağolsun )
Şəxsi kitabxanam var!